سلام

این مطلب را در تاریخ ۸ شهریور برای دوستان از راه ایمیل فرستاده بودم . اما حیفم آمد که آندسته از دوستانی که از راه وبلاگ پرثوه با ایشان آشنا شده ام آنرا نخوانند . مطلب مهم است . میزان کشته های ایران در جنگ جهانی اول , در نتیجه ی قحطی مصنوعی که ارتش انگلستان در ایران بوجود آورد کمی دور از ذهن است , اما متاسفانه واقعی است . به دلیل نفوذ انگلستان در ایران , در دوره های بعدی سخنی از این قتل عام بزرگ گفته نشد نا این که اندک اندک از یادها رفت . اما فرزندان امروز ایران باید تاریخ کشورشان بیشتر از این حرفها بشناسند .

برگی از تاریخ معاصر ایران

هیچ می دانستید که در جریان جنگ جهانی اول حدود ۴۰ در صد مردم ایران کشته شده اند ؟ یعنی تقریبا نیمی از کل مردم کشور . در رابطه با جنگ جهانی اول می گویند که بزرگ ترین و ویرانگرترین جنگ تمام تاریخ بشریت بوده و باعث مرگ بیش از ۱۰ میلیون انسان شده است . ( رقم ۱۰ میلیون را کمی سبک و سنگین کنید , ۱۰ میلیون مرگ !!! در طی کمتر از ۴ سال ) می دانستید که این آمار بدون در نظر گرفتن کشته های قحطی حاصل از جنگ در ایران است ؟ چرا که فقط حدود ۹٫۵ میلیون نفر در ایران کشته شدند . از قحطی و بیماری های واگیردار که در نتیجه ی سو تغذیه در جامعه همه گیر شدند .

انگلیسیهای حاضر در ایران , جنگ جهانی اول

در فاصله ی سالهای ۱۲۹۳ تا ۱۲۹۴ خورشیدی ( ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۵ میلادی ) اانگلستان از جنوب , دولت عثمانی از غرب و روسیه از شمال ایران را به تصرف در آوردند و حکومت وقت که کمترین توانی برای مقاومت در برابر این سیل بنیان کن دشمنان را نداشت فقط نظاره گر بود . در سالهای بعد روسیه ی تزاری که در نوع خود کشور ضعیفی محسوب می شد در پی توافقی با دولت انگلستان , ایران را واگذار کرد . در همان زمان عثمانی ها هم به مرز فروپاشی رسیده بودند  ( جنگ جهانی اول که از حیث گستردگی ابعاد شگفت آوری دارد باعث نابودی ۴ امپراطوری بزرگ و قدرتمند اروپا یعنی : امپراطوری اتریش مجار , روسیه , آلمان و عثمانی شد ) بنابراین استعمار پیر تنها بازیگردان عرصه ی سیاست ایران شد و با خرید گسترده ی غلات و جلوگیری از واردات کالا به ایران و اجازه ندادن برای ورود کمکهای دولت آمریکا به ایران باعث ایجاد نایابی مواد غذایی در کشور شد و خشکسالی و بارندگی کم هم قوز بالای قوز شد و چنان قحطی در کشور بروز کرد که بیش از ۴۰ درصد مردم ایران را به کام مرگ برد ( ۱۹۱۷ تا ۱۹۱۹ ) . نکته ی جالب گزارشهای  سفیر وقت دولت آمریکا و فرصت طلبی آن دولت است که باعث می شود محموله های بزرگ مواد غذایی برای کمک به مردم تیره روز ایران ارسال شود که انگلیسیها به هیچ وجه اجازه ی ورود آنها را به کشور نمی دهند . ” داناهو افسر شناخته شده اطلاعات نظامی انگلستان و نماینده سیاسی آن دولت در غرب ایران در سالهای ۱۹۱۸ و ۱۹۱۹ درباره قحطی درغرب ایران اینگونه می نویسد: ” اجساد چروکیده زنان و مردان، پشته شده و در معابر عمومی افتاده اند. در میان انگشتان چروکیده آنان همچنان مشتی علف که از کنار جاده کنده اند و یا ریشه هایی که از مزارع در آورده اند به چشم می خورد؛ با این علفها می خواستند رنج ناشی از قحطی و مرگ را تاب بیاورند. در جایی دیگر، پابرهنه ای با چشمان گود افتاده که دیگر شباهت چندانی به انسان نداشت،چهار دست و پا روی جاده جلوی خودرویی که نزدیک می شد می خزید و در حالی که نای حرف زدن نداشت با اشاراتی برای لقمه نانی التماس می کرد…”. مرحوم محمد علی جمال زاده تلفات وحشتناک شیراز را این طور روایت می کند: “جنگ اول جهانی در آستانه اتمام بود[ پائیز ۱۹۱۸] که در دل شبی تاریک و هولناک سه سوار ترسناک که هر کدام شمشیر و شلاقی به بر داشتند به آرامی از دیوارهای شهر عبور کردند و به آن وارد شدند. یک سوار نامش” قحطی” دیگری” آنفلوانزای اسپانیایی” و آخری” وبا “بود. طبقات فقیر، پیر و جوان، همچون برگ پائیزی در برابر حمله این سواران بی رحم فرو می ریختند. هیچ غذایی پیدا نمی شد، مردم مجبور بودند هرچه را که می توانستند بجوند و بخورند. به زودی گربه و سگ و کلاغ را نمی شد یافت. حتی موش ها نسلشان بر افتاده بود. برگ، علف و ریشه گیاه را مانند نان و گوشت معامله می کردند. در هر گوشه و کنار، اجساد مردگان بی کس و کار پراکنده بود. بعد از مدتی مردم به خوردن گوشت مردگان روی آوردند…”.

نکته ی جالب توجه آن است که بعدها به هیچ عنوان از این نسل کشی و توحش انگلیسیها نامی به میان نیامده و هرگز کسی عنوان نکرد که هیچ کشوری به اندازه ی ایران از جنگ جهانی اول آسیب ندیده , جنگی که ایران در آن بی طرف اعلام شده بود . عجیب نیست که اتفاقی که فقط ۹۰ سال قبل در کشورمان روی داده به این اندازه برای ما ناشناخته و مجهول باقی مانده بوده ؟ برای آگاهی بیشتر به منبع های زیر بروید :

تالار گفت و گوی پی سی پارسی

کتاب قحطی بزرگ سالهای ۱۹۱۷ تا ۱۹۱۹ از محمد قلی مجد

ویکی پدیا

۱۳۸۹/۰۶/۲۳
۹ دیدگاه

۹ Comments »

  1. الناز
    ۹:۱۶ ق.ظ در شهریور ۲۴ام, ۱۳۸۹

    سلام دوست عزیز
    از ابراز همدردیت متشکرم

  2. فرشید
    ۹:۵۳ ق.ظ در شهریور ۲۴ام, ۱۳۸۹

    درود بر شما
    سپاس از تلاشی که در راستای افزایش آگاهی انجام می دهید…

  3. دانیال
    ۱۱:۵۶ ق.ظ در اردیبهشت ۱۱ام, ۱۳۹۰

    با سلام
    کامل بود استفاده بردیم

  4. صادق
    ۶:۳۷ ب.ظ در آذر ۲۵ام, ۱۳۹۰

    متشکرم از اطلاع رسانیت

  5. ع.شریفی
    ۱:۵۸ ب.ظ در خرداد ۲۳ام, ۱۳۹۱

    سلام واقعا ممنون از اطلاعاتی که در اختیار مردم قرار میدید چیزایی که کمتر کسی دربارش میدون هو حرف میزنه
    فقط یک نکته اینکه امار ۹،۵ میلیون نفر تا چه حد به واقعیت نزدیکه ؟مگه جمعیت ایران اون زمان چقدر بود؟

  6. حدیث
    ۴:۵۱ ب.ظ در تیر ۵ام, ۱۳۹۱

    سلام واقعادرودبرهمچون شماهایی که تاریخ روزنده نگه میداریدونشرش میدید..من که خودم عاشق تاریخم !!! ولی خداروشاکرم که نبودم که چنین فاجعه ای رودرک کنم وهم وطنامو تواین وضع ببینم……… بازم تشکر….

  7. عماد
    ۴:۵۶ ب.ظ در تیر ۱۱ام, ۱۳۹۲

    سلام و احترام
    میشه بپرسم این مطالب را از کجا اووردین ؟
    اخه من اینتزنت و بعضی کتاب ها را گشتم در همه در مورد جنگ جهانی اول بودن،ولی در مورد این مطلب چیزی ننوشته بودن،درسته انگلستان به ایران حمله کرد و از ۸ تا ۱۰ میلیون ایرانی بخاطر قحطی کشته شدن ولی در مورد و در فبریه ۱۹۲۱ از ایران رفتن وچیزی در مورد کمک های امریکا چیزی ننوشته بودن
    ممنون

  8. سوشيانس
    ۱:۲۴ ق.ظ در مهر ۹ام, ۱۳۹۴

    با سلام
    براى دوستانى که علاقه مند به اخذ اطلاعات بیشتر در این زمینه هستند کتاب ؛شکر تلخ؛ نوشته جعفر شهرى پیشنهاد میگردد
    البته که انگلستان و خشکسالى از دلایل قحطى و بى غذایى در آن دوره میباشد ولى دلیل اصلى مرگ و میر دناعت و پستى و قساوت و احتکار مردم همین سرزمین است که فقط بفکر خود و خانواده خودشان و کسب سود از هر وضعیت بوده که این خصلت تا به امروز در بین ایرانیان وجود داشته و عامل اصلى عقب ماندن و حبوط به رذایل این ملت خودخواه میباشد.

جنگ جهاني اول در ايران - اخبار روز,سرگرمی و تفریحی

Leave a comment

خوراک RSS برای نظرات این مطلب