سلام

همه می دانیم که نخستین بار از میان اروپاییان کریستف کلمب بود که پا به قاره ی غربی گذاشت . اما چرا این قاره به جای کلمبیا , آمریکا نام گرفت ؟

کریستف کلمب در سال 1492 پا به قاره ی جدید گذاشت و در بازگشت از سفر سومش به سرزمین جدید , با دربار اسپانیا که استخدامش کرده بود اختلاف نظر پیدا کرد و بازداشت شد . به دلیل همبن اختلاف پادشاه اسپانیا فردیناند دستور داد که کلمب دیگر مقام فرمانداری را نداشته باشد و به جای او تاجر و دریانورد ایتالیایی ” آمریگو وسپوچی ” برای گرفتن بودجه های تحقیقاتی و کشف کامل سرزمین جدید برگزیده شود . وسپوچی , نخستین بار در 1497 به سفر فرستاده شد و سرزمین ها بیشتری را ( نسبت به کلمب ) بازدید و نقشه برداری کرد . به همین دلیل وقتی که سالها بعد یک جغرافی دان آلمانی به نام ” مارتین والد سیمولر ” مشغول تهیه ی نقشه ی این دنیای تازه شناخته شده بود از نام وسپوچی که به مراتب بیشتر از کلمب اطلاعات جغرافیایی ثبت کرده بود برای نام گذاری این قاره استفاده می کرد .

آمریگو وسپوچی

آمریگو وسپوچی

به مرور زمان که کاربرد نقشه های این جغرافی دان بیشتر شد قاره هم به همان شکل که او یادداشت کرده بود آمریکا نامیده شد . شاید بتوان گفت که حق هم همین بوده . وسپوچی به وظیفه ی اصلی اش یعنی شناخت و کشف سرزمین جدید مشغول بوده , در حالی که کلمب تمام وقت و انرژی خود را بر روی به بردگش کشیدن بومیان و سو استفاده از نیروی آنها برای استخراج معادن اختصاص داده بوده . بنابراین می توان گفت که وسپوچی بیش از کلمب به وظایف و قراردادش با دربار اسپانیا عمل کرده است .

برخورد کریستف کلمب با بومیان و دربار اسپانیا را در نوشتار پس از این خواهم آورد .

سلام

از دیرباز انسان می دانسته که در جنوبی ترین نقطه ی کره ی زمین سرزمینی پوشیده از یخ وجود دارد که بی اندازه سرد و وحشی است . اما هرگز کسی جسارت سفر به آنجا را در خود ندیده بوده . در  بهار سال 1900 کاپیتان روبرت فالکن اسکات انگلیسی با کشتی دیسکاوری و تجهیزات لازم به قطب جنوب رفت . مدت دو سال حضور کاپیتان اسکات و همراهانش در قطب با دشواریها و خطرات بی شماری همراه بود . اما زمانی که کشتی وسایل آنها در 1904 به انگلستان بازگشت مملو از نمونه ی سنگ و یخ و نقشه های قطب و اطلاعات مربوط به جانوران و آب مناطق مختلف قطب جنوب بود .

کاپیتان اسکات

کاپیتان اسکات

 

پیشروی گروه کاپیتان اسکات در قلب قطب جنوب به طول 920 کیلومتر ثبت شده بود و رویای بعدی اسکات رسیدن به مرکز قطب بود . یعنی مسافتی بیش از 1300 کیلومتر .