سلام

این آقا را می شناسید ؟ کوین کارتر عکاس اهل آفریقای جنوبی .

 اگر چهره و نام اوبرایتان آشنا نیست حتما معروف ترین عکسی که گرفته آشنا خواهد بود .

کوین کارتر در ۱۹۶۰ در آفریقای جنوبی به دنیا آمد و چرخش روزگار او را به کار در یک مرکز تعمیر دوربین عکاسی رساند و از آن پس کوین آرام آرام شد یک عکاس حرفه ای .

در سال ۱۹۹۳ به عنوان عکاس سازمان ملل به سودان رفت تا از درد و رنج مردم قحطی زده ی این کشور که از ۲۱ سال جنگ داخلی در عذاب بودند عکس تهیه کند .

روزی در یک کیلومتری کمپ تغذیه ی سازمان ملل از پشت بوته ها صدای ناله ی ضعیف کودکی را شنید . جلوتر که رفت دختر بچه ای را که در عکس می بینید پیدا کرد که در مسیر حرکت به طرف کمپ از خستگی و ضغف نشسته و به این شکل استراحت می کرده . در همین لحظه این کرکس به زمین می نشیند تا در صورت مردن کودک به او حمله کند .

دخترک در حال مرگ و کرکس منتظر

دخترک در حال مرگ و کرکس منتظر

کوین بعد از تنظیم کادر مورد نظرش به گفته ی خودش ۲۰ دقیقه منتظر می ماند تا شاید کرکس بالهایش را باز کند و در آن حالت عکس را بگیرد . اما کرکس صبور که زنده بودن دخترک را حس می کرده به همان حال می ماند . کوین که نا امید می شود عکس را به همین وضعیت که می بینید می گیرد و بر می خیزد و کرکس را فراری می دهد . در همین لحظه دختر بچه ی در حال مرگ از جا بر می خیزد و افتان و خیزان به طرف اردوگاه به راه می افتد .

کوین که در طی روزهای سفرش صحنه های مرگ و میر زیادی بر اثر گرسنگی دیده بوده کمی اشباع شده بوده و طبعا آنطور که باید و شاید به دخترک توجه نمی کند و به راه خود ادامه می دهد .

در ۲۶ مارچ سال ۱۹۹۳ عکس کوین در نیویورک تایمز به چاپ رسید و به سرعت مشهور شد .

کمتر از یکسال بعد در ۱۲ اپریل ۱۹۹۴ از دفتر نیویورک تایز با کوین تماس گرفتند و به او اعلام کردند که بخاطر همان عکس و جلب توجه جهانیان به فجایع انسانی سودان برنده ی جایزه ی پولیتزر شده است .  غافل از اینکه در درون کوین غوغایی به پا بود .

پس از اعطای جایزه که در نیویورک انجام شد بسیاری از مطبوعات از کوین گفتند و نوشتند . برخی تحسینش کردند  و برخی هم از او به خاطر بی توجهی به سرنوشت دخترک انتقاد کردند . جست و جوهای پرسنل سازمان ملل برای پیدا کردن دخترک هیچ نتیجه ای نداد و همین باعث شدت گرفتن انتقادها از کوین شد .

به طوری که روزنامه ی سن پترزبورگ چاپ فلوریدا کارتر را کرکس دوم این صحنه خطاب کرد . همه ی این فشارها بر عذاب وجدانی که کوین همواره در خود احساس می کرد شدت می بخشید تا این که در ۲۷ جولای ۱۹۹۴ در سن ۳۴ سالگی با دود اگزوز خودروی خودش , خود کشی کرد .

کوین کارتر مرد و هرگز مشخص نشد که آن دختر کوچک آیا زنده مانده یا نه .

شاید بتوان گفت که کوین در زمان آن حادثه به شدت غرق در کارش بوده و هدفش گرفتن بهترین عکس ممکن بوده , ولی از حق نمی توان گذشت که به این شکل بی تفاوت هم نباید از کنار قضیه عبور می کرده .

 اما حدس می زنم که بعدا عذاب وجدان کوین , به نویسندگان آن مقالاتی که او را کرکس دوم صحنه خوانده بودند هم سرایت کرده باشد .

۱۳۸۹/۰۷/۰۸
۱۱ دیدگاه

۱۱ دیدگاه »

  1. siamak
    ۷:۱۸ ق.ظ در مهر ۱۰م, ۱۳۸۹

    با سلام
    کاش بتوان جهانی را دید که نانی برای خوردن، خانه‌ای برای خفتن و صدایی برای شنیدن حرفهای همه فراهم باشد.

  2. yaz
    ۳:۴۶ ب.ظ در مهر ۱۰م, ۱۳۸۹

    kheyli talkh bood

  3. مسلم
    ۸:۵۹ ب.ظ در آبان ۱۰م, ۱۳۹۰

    بسیار متاثر شدم.
    کار اون روزنامه نگارها خلی بد بوده…

  4. reza
    ۱:۴۵ ب.ظ در فروردین ۲۰م, ۱۳۹۱

    foghalade tarin aksi k ta hala didam bude.man aslan akkas ro maghasser nemidunam vazifeye oon cheez dige bude faghat mitunam begam khoda biyamorzatesh

  5. احسانی
    ۶:۰۱ ب.ظ در اردیبهشت ۱۲م, ۱۳۹۱

    سلام
    وظیفه اش عکاسی بود و نجات کودک در حال مرگ نبود؟! چه تعریفی از وظیفه دارد اقای رضا؟! متاسفم

  6. رضا
    ۹:۳۳ ب.ظ در مهر ۲۸م, ۱۳۹۱

    راستی وظیفه من الان چیست؟ دیگه از این نمونه کودکان گرسنه نیست؟!!!!

  7. مهدی
    ۱۰:۵۶ ب.ظ در آبان ۱۰م, ۱۳۹۱

    امیدوارم عکاسان محترم ما هم یاد بگیرند.روحت شاد کویین کارتر

  8. reza
    ۸:۱۴ ب.ظ در آذر ۱۰م, ۱۳۹۱

    اللهم عجل لولیک الفرج

  9. saeid
    ۱۱:۰۲ ق.ظ در خرداد ۹م, ۱۳۹۳

    اگر غرق در کار و وظیفه اش هم بوده اما مگر آن دختربچه آدم نبوده؟شاید خدا مرگ و زندگی دختر رو به دست کارتر داده. … شایدم اگه نجاتش میداد این همه آدم متاثر نمیشدن؟خدا دوتا بیامرزه

  10. امیر
    ۱۲:۰۸ ق.ظ در مرداد ۲۶م, ۱۳۹۳

    خب اون با این عکس جون هزارتا بچه دیگرو نجات داد شاید هیشکی درکش نکرده عکاس مستند همینه حق دخالت نداره تو چیزی که میبینه فقط باید ثبت کنه شاید به این دختر کمک نکرده اما به هزاران دختر افریقایی دیگه کمک کرده چون مردم با دیدن این عکس شروع میکنن به کمک کردن به اون محل

  11. زهرا
    ۱۱:۴۳ ق.ظ در شهریور ۱۸م, ۱۳۹۳

    منم به عکاس تا حدودی حق می دم، نمی دونم اگه من جاش بودم چیکار می کردم؟

دیدگاه‌تان را بنویسید:

خوراک RSS برای نظرات این مطلب