سلام

هیچ می دانستید که انقلاب مشروطه یک شهید آمریکایی هم داشته ؟

هاوارد کانکلین باسکرویل جوان اهل نبراسکا که به عنوان یک آموزگار تاریخ و یک مبلغ مذهبی به ایران آمده بود و در مدرسه ی مموریال تبریز تدریس میکرد , در زمان شدت گرفتن امواج انقلاب بر علیه استبداد محمدعلی شاه جذب حرکت آزادی خواهی مردم ایران شد و در صف رزمنده ها قرار گرفت .

ورود هاوارد به ایران همزمان بود با تخریب مجلس با توپهای محمدعلی شاه ( به قول معروف به توپ بستن مجلس ) . در جریان درگیری های مشروطه خواهان تبریزی با نیروهای دولتی , حسن شریف زاده دوست صمیمی هاوارد کشته می شود و همین امر انگیزه ای می شود تا او به قول خودش تدریس تاریخ مردگان را رها کرده و با تکیه بر آموزشهایی که در دوره ی سربازی در ایالات متحده دیده بوده به دانش آموزان داوطلب آموزش نظامی بدهد .

حضور روحیه بخش او با استقبال گسترده ی مبارزان مواجه می شود . جمله ی معروفی که از هاوارد نقل می شود این است :” تنها تفاوت من با این مردم محل تولد من است که آن هم تفاوت بزرگی نیست . ” هاوارد این جمله را در پاسخ به همسر سفیر آمریکا که از او خواسته بوده دست از مبارزه بردارد تا آسیبی نبیند گفته بود . هاوارد با گفتن این جمله گذرنامه ی آمریکایی را به همسر سفیر تحویل می دهد و از آن پس خود را یک ایرانی می داند .

در روز ۳۰ فروردین ۱۲۸۸ خورشیدی ( ۱۹ اپریل ۱۹۰۹ میلادی ) هاوارد در مقام فرمانده ی یک گروه ۱۵۰ نفری به جنگ قزاقهای مزدور روسی رفت و با نشستن یک گلوله در قلبش جان شیرین را از دست داد .

این در زمانی بود که مشروطه خواهی حتی برای بسیاری از مردم ایران هیچ معنی و مفهومی نداشت و فقط چند شهر ایران درگیر آن بودند . مرگ او از آن جایی که [ به تعبیر علی اذری مورخ مشروطه ] وی مهمان مردم ایران بود بسیار دردناک و غم انگیز بود به همین خاطر مردم تبریز تشییع جنازه ی باشکوهی برایش ترتیب دادند . در تمام طول مسیر اهالی شهر ایستاده بودند و مشروطه خواهان هم با تفنگهای رو به پایین به پیکر این سرباز دلیر راه آزادی ادای احترام می کردند .

هاوارد باسکرویل در گورستان  ارامنه ی تبریز به خاک سپرده شد تا [ مانند بسیاری چیزهای دیگر ] امروز ایرانیان از بازدید گور او محروم باشند .

سیاسیون آذربایگان تصمیم داشتند که پولی برای مادر او بفرستند که دکتر وایمان (رییس مدرسه ی مموریال تبریز ) جلوی این کار را گرفت . پس فرشی بافتند که نقش چهره ی هاوارد را در دل خود داشت و تلاش کردند که آنرا به همراه تفنگ او برای مادرش بفرستند که گویا هیچ گاه محقق نشد .

هاوارد در هنگام مرگ ۲۴ سال بیشتر نداشت . امروز مجسمه ی او در موزه ی مشروطه ی تبریز نصب شده و پیکرش در جایی است که فقط ارامنه اجازه ی ورود به آن را دارند .

فرشی که با تصویر هاوارد بافته شد و قرار بود که برای مادرش فرستاده شود و مشخص نیست فرستاده شد یا نه .

فرشی که با تصویر هاوارد بافته شد و قرار بود که برای مادرش فرستاده شود و مشخص نیست فرستاده شد یا نه .

۳ Comments »

  1. احسان
    ۱۱:۵۳ ق.ظ در تیر ۲۸ام, ۱۳۹۰

    از خون جوانان وطن لاله دمیده از ماتم سرو قدشان سرو دمیده

  2. حاجي واشنگتن
    ۱۱:۲۰ ق.ظ در تیر ۳۰ام, ۱۳۹۰

    پاسح حاجی:
    سلام واحترام وعرض ادب
    برای شروع تعریف موردانتظاربهتراست جواب بدهیددیدگاه شمامبتنی برزندگی خدامحوری ودین داری است یازندگی مبتنی براومانیسم انسان محوری؟
    تابعد!منتظرجوابم تاجوابتان رابدهم.

  3. وحید فلاحی
    ۴:۱۷ ب.ظ در تیر ۳۰ام, ۱۳۹۰

    سلام
    جان ؟ تعریف مورد انتظار ؟ اومانیسم ؟ خدا محوری ؟ رابطه ی میان هاوارد باسکرویل و کامنت شما را ابدا درک نکردم .
    کمی بیشتر توضیح بدهید لطفا .

Leave a comment

خوراک RSS برای نظرات این مطلب